…to be

افعال نامنظم to be جز پیچیده ترین افعال انگلیسی است – و اتفاقاً بیشترین استفاده را نیز دارند. افعال to be am، are، is، was و were همراه با فعل be، وجه وصفی حال(present participle being)  و اسم مفعول (past participle, been) هستند.

در این راهنما، ما تمام آنچه را که در مورد گرامر برای فعل to باید بدانید را توضیح می دهیم. ما همه فرم‌ها و زمان استفاده از آنها را به اشتراک می‌گذاریم و برای هر نوع استفاده مثال می‌زنیم.

افعال to be چیست؟

فعل َbe  to به معنای وجود داشتن (من اینجا هستم  I am here) و رخ دادن است.

مثال: (جلسه سه شنبه استThe meeting is Tuesday  )

 یا داشتن ویژگی های چیزی است (او بچه آرامی بود She was a quiet child).

 این فعل به عنوان رایج ترین فعل در زبان انگلیسی است، که در دستور زبان افعال بودن می تواند به عنوان افعال کمکی باشد که به ایجاد زمان های دیگر یا افعال پیوند دهنده کمک می کند که سبب  توصیف موضوع جمله می‌شود.

به عنوان یک فعل بی قاعده، to be اشکال منحصر به فرد خود را دارد. هنگامی که فعل to be برای موضوعات یا زمان های مختلف صرف می شود، می تواند به am، are، is، was یا were تبدیل شود. همچنین در زمان‌های فعل به‌طور متفاوت نوشته می‌شود: فعل حال to be بودن است. فعل ماضی bَeen است و صورت مصدر بدون to، be است.

اشکال to be افعال

زمان حال و گذشته ساده

فعل to be بیشتر در زمان حال ساده و زمان گذشته ساده استفاده می شود. این زمان ها هر کدام بسته به فرد و تعداد موضوع از کلمات خاص خود برای بودن استفاده می کنند.

زمان حال ساده

plural	singular
(We) are	(I) am	First person
(You) are	(You) are	Second person
(They) are	(he, she, It) is	Third person

زمان گذشته ساده

plural	singular
(We) were	(I) was	First person
(You) were	(You) were	Second person
(They) were	(he, she, It) was	Third person

زمان حال ساده و گذشته ساده to be نیز به عنوان افعال کمکی برای ایجاد زمان حال استمراری و گذشته استمراری استفاده می شود که یک عمل مداوم یا استمراری را نشان می دهد.

مانند زمان‌های دیگر، در زمان‌های استمراری، افعال to be همچنان برای مطابقت با موضوع مزدوج می‌شوند. فعل اصلی جمله بعد از to be می آید و بدون توجه به فاعل، همیشه به صورت فاعل فعلی (شکل –ing) است.

[به صورت مزدوج] + [وجه وصفی]

حال استمراری از زمان حال ساده از افعال (am، are و is) استفاده می کند:

.We are driving home right now

ما در حال حاضر در حال رانندگی به خانه هستیم.

گذشته استمراری از گذشته ساده (بود و بودند was, were) استفاده می کند:

.They were driving for hours last weekend

آنها آخر هفته قبل ساعت ها در حال رانندگی بودند.

فرم های ساده آینده و مدال

زمان‌های آینده برای اینکه مانند گذشته و حال باشند با هم جمع نمی‌شوند. زمان آینده ساده از فعل معین will استفاده می کند و تمام افعال وجهی بدون توجه به فاعل از صورت مصدر بدون  toاز فعل اصلی استفاده می کنند. فعل to be فقط به شکل be، بدون to است. زمان آینده ساده to be به شکل زیر است:

.I will be in Chicago tomorrow

من فردا در شیکاگو خواهم بود.

زمان آینده استمراری شامل یک فعل اصلی است که بعد از will be می آید.

.I will be flying to Medellin tomorrow

من فردا به مدلین پرواز خواهم کرد.

ما مصدر  بدون to فعل  beرا با تمام افعال معین مانند can, shall, should, might, could، should، may یا must استفاده می کنیم. به سادگی be را بعد از فعل معین یا بعد از کلمه منفی اضافه کنید اگر جمله منفی است.

.You can be anything if you try

اگر تلاش کنید می توانید هر چیزی باشید.

.He must be exhausted after that

او باید پس از آن خسته شود.

.They should not be here

وجه وصفی معلوم

اگر بخواهید از to به عنوان فعل اصلی در زمان استمراری استفاده کنید چه؟ در این مورد، از دو بار استفاده می کنید: اول به عنوان فعل کمکی و دوم به عنوان فعل فعلی.

.Don’t listen to me: I am being paranoid

به من گوش نده: من پارانوئید هستم.

این برای زمان‌های حال و گذشته استمراری کار می‌کند، اما ما معمولاً از استفاده از to به‌عنوان فعل اصلی در آینده استمراری اجتناب می‌کنیم—آینده ساده در این موقعیت درست است. در جمله زیر چون be با مفهوم بودن به کار می رود، ing فرم استفاده نمی شود.

[INCORRECT] .I will be being hungry tomorrow

[نادرست] فردا گرسنه خواهم بود.

[CORRECT] .I will be hungry tomorrow

[صحیح] من فردا گرسنه خواهم بود.

اسم مفعول

زمان‌های کامل از شکل مزدوج فعل کمکی have با فعل ماضی فعل اصلی بعد استفاده می‌کنند.

[حضور مزدوج] + [ماضی فعل]

اسم مفعول to be فعل been  است.که در زمان حال کامل استفاده می شود. در حال کامل چه have چه has به کار رود، در هر حال از شکل to be  به صورت اسم مفعول: been  استفاده می شود.

مثال:

.I have been tired since my first day of school

از روز اول مدرسه خسته بودم.

.It had been a bad day even before it started raining

حتی قبل از شروع بارندگی روز بدی بود.

قواعد گرامری بودن

1-توافق فاعل و فعل

همه افعال باید با فاعل های خود موافق باشند، چیزی به نام توافق فاعل-فعل. این بدان معنی است که شخص و شماره فعل باید با فاعل مطابقت داشته باشد. پس اگر فاعل اول شخص و مفرد (من) باشد، فعل باید اول شخص و مفرد (ام) باشد.

[INCORRECT] .Felipe am class president

[نادرست] فیلیپ رئیس کلاس هستم.

[INCORRECT] .Felipe are class president

[نادرست] فیلیپ رئیس کلاس هستند.

[CORRECT] .Felipe is class president

[درست] فیلیپ رئیس کلاس است.

اکثر افعال با قاعده فقط برای مضامین سوم شخص مفرد در زمان حال تغییر می کنند، اما بودن پیچیده تر است زیرا اشکال بیشتری نسبت به سایر افعال دارد.

یکی از حوزه‌های دشوار توافق فاعل-فعل مربوط به زمان استفاده از there is  است که در اینجا به تفصیل به آن می‌پردازیم. به طور خلاصه، هنگامی که از آنجا پیروی می کند، فعل to be با شماره اسم بعد از آن مطابقت دارد نه با شماره فاعل.

[INCORRECT] .There is the ducks

[نادرست] اردک ها وجود دارد.

[CORRECT] .There are the ducks

[درست] اردک ها وجود دارند (هستند).

2- موارد منفی

در حالی که نوشتن افعال منفی می تواند گیج کننده باشد، با افعال بودن نسبتاً ساده است. در زمان حال و گذشته کلمه منفی را بلافاصله بعد از to be قرار دهید.

.You are not my enemy

تو دشمن من نیستی

.She was never on time

او هرگز به موقع نرسید.

برای زمان های آینده، کلمه منفی را بعد از will و قبل از مصدر بدون to فعل  beقرار دهید.

.We will not be attending

ما شرکت نخواهیم کرد.

فراموش نکنید که می توانید از شکل مخفف با افعال to be استفاده کنید. اینها به ویژه در گفتار رایج هستند.

.This isn’t my cup of tea

این فنجان چای من نیست

.It won’t be long now

الان زیاد طول نمیکشه.

3- سوال

فعل to be نیز از قواعد خود برای سؤالات (جملات پرسشی) پیروی می کند. در حالی که افعال دیگر از فعل کمکی برای انجام دادن برای سوالات بله-نه استفاده می کنند، to be نمی کند. با این حال، مانند سایر افعال، to be هنوز در سؤالات بله-نه قبل از فاعل می آید، حتی اگر به عنوان فعل کمکی استفاده شود.

?Is that allowed

آیا این مجاز است؟

?Were you listening

داشتی گوش میدادی؟

?Are they going now

الان میرن؟

To be: present tense

مثال هایی از فعل to be در جمله ها

فعل  (to be)بودن در زمان حال:

.She is a natural-born leader

او یک رهبر بدنیا آمده است.

.I am freezing in this outfit

من در این لباس یخ می زنم.

فعل  (to be)بودن در زمان گذشته:

.We were in danger without even knowing it

ما بدون اینکه بدانیم در خطر بودیم.

.It was the best night of the trip

بهترین شب سفر بود.

فعل  (to be)بودن در زمان حال کامل:

.You have been quiet tonight

تو امشب ساکت بودی

.John has been our team captain for two years

جان دو سال کاپیتان تیم ما بوده است.

فعل  (to be)بودن در زمان گذشته کامل:

.She had been a waitress for years before they promoted her to manager

او سال ها پیشخدمت بود قبل از اینکه او را به عنوان مدیر ارتقا دهند.

.I had forgotten the answer when I was taking the test

موقع امتحان جواب رو فراموش کرده بودم.

فعل  (to be)بودن در زمان حال استمراری:

.He is studying, so don’t bother him

او درس می خواند، پس او را اذیت نکنید.

.You are being awfully suspicious

تو بدجور مشکوک میشی

فعل  (to be)بودن در زمان گذشته استمراری:

.We were watching TV when the earthquake started

در حال تماشای تلویزیون بودیم که زلزله شروع شد.

.She was being as polite as possible

او تا حد امکان مودب بود.

فعل  (to be)بودن در زمان های آینده:

!You will be sore after exercising with me

بعد از ورزش کردن با من زخمی خواهید شد!

.Their plane will be landing shortly

هواپیمای آنها به زودی فرود خواهد آمد.

فعل  (to be)بودن با افعال معین(مودال):

.I might be wrong

من ممکن است اشتباه کنم.

.If you lived here, you would be home right now

اگه اینجا زندگی میکردی الان خونه بودی.

فرم سوالی با افعال to be:

?Is this the right room

آیا این اتاق مناسب است؟

?Was that red light always flashing

آیا آن چراغ قرمز همیشه چشمک می زند؟

 

فرم منفی با افعال to be:

.We are not making enough progress

پیشرفت کافی نداریم.

.She had never been dumped before

او قبلاً هرگز رها نشده بود.

فعل امری با افعال to be:

.Be a friend and pay for dinner

دوست باشید و هزینه شام را بپردازید.

!Don’t be a stranger

غریبه نباش!

سوالات متداول با افعال to be

فعل to be چیست؟

فعل to be به معنای وجود، رخ دادن یا نشان دادن ویژگی های چیزی است. یک فعل بی قاعده، رایج ترین فعل در زبان انگلیسی است و می تواند به عنوان یک فعل اصلی، یک فعل کمکی یا یک فعل پیوند دهنده عمل کند.

افعال to be چگونه کار می کند؟

توافق فاعل و فعل می گوید که یک فعل باید با عدد و شخص فاعل مطابقت داشته باشد، بنابراین اگر فاعل سوم شخص جمع باشد (مثلاً آنها)، فعل باید سوم شخص جمع نیز باشد (like are یا were). سه شکل افعال to be در حال (am، are و is) و دو شکل در گذشته ( was and were) وجود دارد.

رایج ترین زمان افعال to be کدامند؟

زمان های گذشته و حال رایج ترین فعل ها هستند. علاوه بر این، به عنوان یک فعل کمکی، to be برای ایجاد زمان های استمراری ضروری است.